Beyaz Kız

Ekşisözlük'te bi yazı okurken, bende kendi eklememi yapayım dedim.

Son iki senedir çok şey öğrendim. Kendime, hayata, insanlara.. herşey üzerine bi çok şey öğrendim. Yaşlı, genç.. bi sürü öğretmenim oldu. Kendi yanlışlarımı gördüm. Kafamın ucuna oyulmuş yanlışları öğrendim mesela. Orospunun görüntüde değil, ruhta bittiğini öğrendim. Kalıba bakıp, kesin şöyledir böyledir dediğimi, sonra da insanlardan beni görüntüme göre yargılamamasını istediğimi farkettim. Bu tavrımın yanlış olduğuna kanaat getirerek, bitirdim. Kadınlık kavramının ruhta bittiğini öğrendim. Dişi olmama rağmen, "kadın" olmak zorunda olmadığımı öğrendim. Bilmediğim bir sürü cinsel kimlik olduğunu öğrendim.
Depresyonun insanın kafasını nelerle doldurduğunu, depresyonu yenince farkettim. Irkçı düşüncelere sahip değilim, ama şartlandırıldığımı farkettim. Birileri korkuttuğu zaman aşırı tepki verdiğimi farkettim. İnsanların sınırlardan ibaret olmadığını savundum, ama "oralı/buralı" kafasını her ne kadar "biz kardeşiz" desekte birileri tetikleyince ağzımdan döküldüğünü ve bunun ne kadar yanlış olduğunu farkettim. Irk derken, şair burada tek bir ırktan bahsetmiyor, yanlış olmasın. "Lan ne diyorum ben ya/ne yapıyorum lan ben" diyene kadar da iş işten geçmiş oluyo.

Kişilerin iyiliği ve kötülüğü, kökenine veya görünüşüne göre ayarlanmaz. Yaşadıklarına göre şekillenir. Aklının açıklığına göre değişir.

Zihindeki zincirleri sorgulamadan taşımak, sirkte doğmuş bir kaplan gibi yaşamaktan farksız. Sorgulama yok, itaat ediyosun, neden ettiğinin farkında bile değilsin çünkü olsan, çoktan o sirk müdürünü yemiştin!
Sessizlik altındır, ama senin canını yakana da sessiz kalmak enayiliktir, bunu öğrendim! Bazen "sikerimaeee" demek gerekiyormuş, bu da en son dersim oldu mesela. Daha öğrenmem gereken milyon tane şey var, geberene kadar da devam etcek işte. Lakin yanlışlarımı farkedebiliyorum en azından, bu yüzden de etrafımdaki herkese teşekkür ediyorum. Sorgulamayı öğrendim nihayetinde en azından. Kardeşiz biz lan!

Mutlu olalım be kardeşim!

Kaçmak değil, gitmek istiyorum.
Gereksiz herşeye ve herkese tolerans göstermektense, susmaktansa konuşup, kesip atmayı istiyorum.
Hatta bazen konuşmak bile istemiyorum. Çünkü değmez abi. Değmez yani.
Özgürlük, çok para gerektiren bişi değil. Tuttuğun bir şeyi atmak.

Veya bi kişiyi.
Sonuç değişmiyo.

Yapmak lazım lakin.

SUCH EXCITE

Ve şimdi de güzel şeyler. 

Axwell /\ Ingrosso'ya gidicek olmam mesela. Fantastik bi durum. Skrillex'in ertelenmesiyle beraber bunun onun yerine gelmesi inanılmaz oldu. Niçin? Bikoz why not? 

Robyn needs her first rave!

Ondan ziyade, Swedish House Mafia'ya biraz değinmek istiyorum. Dağıldılar evet, ayrı ayrı ve bazen hep beraber takılıyolar yine, bu da bi gerçek. Ama son zamanlarda olumlu şeyleri görmemi sağlayan besteler bu ikiliden çıktı. 

Çok yakın bir arkadaşım sayesinde öğrendim! Meğer ihtiyacım olan şey buymuş!

Genel olarak elektronik müzik camiasından öğrendiğim çok şey var. Ve evet, ihtiyacım böyle bir hayatmış. Ben bu olmak istiyormuşum. Müziklerle insanları dans ettirmek, mutlu etmek, hayatındaki sıkıntıları biraz da olsa unutturmak istiyomuşum. 

Bana bunu kattılar!

Şu ana kadarki müzikal geçmişimin hiç mi önemi yok? Haşa. Hayatta kalmamı sağlayan şey müzik. Sadece, aradığım elementlerin hepsi burada mevcutmuş. Bonusu ise.. müzikte sınır yok. İstediğim elementi katabilirim.

Yeterki mutlu olalım be kardeşim!